Dwujęzyczne kaszubsko-polskie tablice stanęły w Wejherowie

Na granicach Wejherowa, zgodnie z zapowiedziami, pojawiły się kaszubsko-polskie tablice z nazwą miasta. Wejherowo stało się tym samym największym miastem w Polsce, które posiada dwujęzyczne tablice z nazwą miejscowości.

Inicjatorem pomysłu nadania miastu kaszubskiej nazwy było stowarzyszenie “Kaszëbskô Jednota” i wejherowski oddział Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Wniosek jednogłośnie poparła Rada Miasta, a wcześniej w konsultacjach społecznych pomysłowi przyklasnęli sami mieszkańcy Wejherowa.
 
Zachęcamy włodarzy i mieszkańców kolejnych kaszubskich miast i gmin, do zamanifestowania w podobny sposób własnej tożsamości!

Zgodnie z ustawą z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym na terenach zamieszkanych przez mniejszości narodowe, etniczne lub posługujące się językiem regionalnym, istnieje możliwość wprowadzenia nazewnictwa geograficznego w językach mniejszości. Nazwy takie można wprowadzić w językach mniejszości uznanych ww. ustawą (mniejszości narodowe: białoruska, czeska, litewska, niemiecka, ormiańska, rosyjska, słowacka, ukraińska i żydowska; mniejszości etniczne: karaimska, łemkowska, romska i tatarska) oraz w języku regionalnym (kaszubskim). Dodatkowe nazwy w językach mniejszości można wprowadzać dla obiektów fizjograficznych, miejscowości i ich części oraz dla ulic i placów. 
 
Warto dodać, że dwujęzyczne oznakowania finansowane są z budżetu państwa, a tym samym samorządy nie ponoszą żadnych dodatkowych kosztów z tego tytułu.
 
Dwujęzyczne nazwy miejscowości zostały na Kaszubach dotychczas wprowadzone już w gminach: Stężyca, Chmielno, Sierakowice, Bytów, Szemud, Linia, Kartuzy, Brusy, Parchowo, Sulęczyno, Somonino, Kościerzyna (miejska), Kościerzyna (wiejska), Lipusz, Żukowo, Dziemiany, Lipnica, Czarna Dąbrówka, Wejherowo (wiejska), Luzino, Karsin, Przodkowo, Tuchomie, Cewice, Władysławowo, Reda (miejska), Wejherowo (miejska).


↑ Przejdź do góry strony